Kurów - wieś z 700-letnią tradycją

Ku­rów jest zapisany, jako Cawerow. Obecność sołtysa we wsi świadczy, że Kurów był zorganizowany na prawie niemieckim, co zresztą wcale nie znaczy, że mieszkańcami byli Niemcy. Gdyby we wsi mieszkali ob­cy osadnicy, to chyba nosiłaby nazwę niemiecką, a w przypadku Kurowa długo funkcjonuje polska nazwa. W 1375 roku nazwę wsi zapisano, jako Kowrow.

Bracia Szenke byli prawdopodob­nie potomkami jakiegoś niemieckiego rycerza, będącego na służbie u księcia śląskiego. W XIII wieku rycerzy niemieckich wcale nie było tak dużo, więc siłą rzeczy, w przeważającym żywiole słowiańskim, ulegli oni polonizacji, przynajmniej częściowej. Polskie otoczenie często tym ludziom nadawało swojsko brzmiące przydo­mki, przezwiska typu: "Grom", "Drzemlik", "Kur". Nazwa wsi "Ku­rów" znaczy tyle, co "wieś Kura", "Ku­rów dwór". Prawdopodobnie to Ul­ryk Szenke był nazywany Kurem. Bracia Szenke byli również nazywani Niemcami, co znalazło odbicie w na­zwie wsi Niemil. Nazwę tej wsi, zapo­czątkowanej przez Piotra Szenke, wyprowadza się od słowa "niemy". "Niemiec", co znaczy: człowiek, z którym nie można się porozumieć. Ulryk Szenke, jako właściciel dużych połaci lasu i pól leżących po dwóch stronach rzeki Oławy, miał dość duży solidny dwór, a że czasy były niespo­kojne, wokół swego domostwa kazał zbudować wał ziemny, licowany częściowo kamieniami, z solidną bramą. Na ślady średniowiecznego dworu czy też zamku w Kurowie na­trafiono w roku 1905, przy okazji ro­bienia wykopów pod fundamenty domów mieszkalnych dla załogi fol­warku.

Nie wiadomo, do którego roku rodzina Kura posiadała wieś. Z na­zwiska znani mi są dopiero szesnasto-, a może piętnastowieczni właściciele wsi Kurów, von Sebottendorfowie, czyli inaczej panowie Sobociska lub "z Sobociska".