Oławscy Żydzi (5)

Pomimo tego warunki obozowe były równie katastrofalne, jak w innych częściach kacetu. Jeżeli Georg i Sophie przetrwali podróż i nie zmarli w obozie z powodu choroby, głodu lub innej przyczyny, to  jest pewne, że nie żyli dłużej niż miesiąc. W nocy z 10 na 11 oraz z 11 na 12 lipca 1944 hitlerowcy dokonali likwidacji tej części kacetu. Większość Żydów zamordowano gazem "Cyklon B" w jednym z brzezińskich krematoriów. Przy życiu pozostawiono tylko garstkę młodych i sprawnych fizycznie, których wysłano do innych obozów na terenie Rzeszy.

Podobny los spotkał innych oławian, którzy trafili do Auschwitz-Birkenau nieco wcześniej niż wyżej wymieniona dwójka. Sophie Oschinsky, z domu Schleyer (ur. 1890), deportowano do tego obozu najprawdopodobniej w 1942 roku. Potem ślad po niej zaginął. Ernst Joseph Erstling (1876) trafił  z Berlina do Auschwitz w marcu 1943. Jeżeli przeżył transport, to prawdopodobnie zamordowano go zaraz po przyjeździe, w prowizorycznej jeszcze komorze gazowej (cztery wielkie krematoria i komory gazowe uruchomiono niedługo potem). Podobny los spotkał małżeństwo Friedę (1894) i Georga (1896) Jonasów (patrz ramka: Rodzina Glaser) oraz Elly Wachsner (1889).

Nieco inaczej było z Hanną Meyer, z domu Liebermann (być może to rodzina  wcześniej wspomnianego Georga Liebermanna). Przywieziono ją do obozu w Birkenau 15 października 1943 i oznaczono numerem 65126. Miała wtedy 22 lata. Jednak w dokumencie z 19 listopada tego samego roku, jej nazwisko figuruje na liście więźniarek, wyselekcjonowanych do "specjalnego potraktowania", czyli skazanych na śmierć w komorze gazowej. Tego dnia podobny los spotkał 393 inne Żydówki. Oprócz tych ośmiu osób w Auschwitz-Birkenau więziono również innych oławian, nie tylko wyznawców judaizmu.