Sęk w kluczach

Na kilkunastu połaciach dookoła miasta tysiące rodzin mają swoją oazę wypoczynku, spokoju i możliwości obcowania z naturą. Tam wyrosły pokolenia, dzieci miały się gdzie bawić z dala od miejskiego zgiełku i podwórek pod domem. To wielka wygoda, choć nie wszystko było i jest idealne, jak zwykle w życiu. Docierają do nas sygnały działkowców, by poprzez gazetę zwrócić uwagę na dokuczliwe mankamenty. Na poprawę nie są potrzebne wielkie pieniądze, a niekiedy może zmniejszyć wydatki. Wystarczy rozsądek z dobrą wolą plus wzajemny szacunek.

Plagą jest zapełnianie kontenerów na śmieci. Tam trafia wszystko, nie tylko z niektórych ogródków. Wrzucane są rośliny z plewienia, łodygi, gałęzie, nawet meble  i opony samochodowe. Wywiezienie jednego pojemnika kosztuje około 500 zł. Niezgniatane butelki plastikowe powodują potrójny koszt. Zgniecionych zmieści się przynajmniej trzy razy więcej i nie trzeba płacić za wywożenie powietrza w pustych butelkach. Zbutwiałe rośliny z kompostownika, albo zwyczajnie przekopane, użyźnią glebę jako nawóz naturalny i można  sypać mniej chemii, która nie jest obojętna dla zdrowia. To jest tak oczywiste, że aż wstyd o tym pisać, ale niektórym nie mieści się to w głowie.

Dawniej, kiedy obszary pracowniczych ogrodów były pod opieką zakładów pracy, przyznawano pieniądze, materiały i świadczono pomoc. Teraz nikt niczego nie daje na "rodzinne ogrody". Składki i inne należności płacą rodziny z domowego budżetu. To musi wystarczyć na wydatki danego ogrodu. Bezmyślne traktowanie odpadów przez nierozważnych działkowców powoduje wzrost kosztów i ogranicza możliwości działania dla działkowej wspólnoty, m.in. zakup oraz remont ogólnie dostępnego sprzętu itp. 

Był duży problem z motoryzacją, bo niektórzy z paradą wjeżdżali swoimi cackami na działkowe alejki, aż pod swoją furtkę. Na zelektryfikowanych ogrodach myli swoje samochody, bo tam łatwo podłączyć pompę i wypucować karoserię. Wprowadzono więc w całym kraju statutowy zakaz takiego harcowania i "umiłowania" czystości. Wszystkie bramy mają być zamknięte na kłódkę, klucz ma być dostępny na uzasadnioną potrzebę, zarząd ogródka ma ustalić, kto ma klucze. I tu jest sęk. Pół biedy, gdy chodzi o przewiezienie czegoś ciężkiego czy osoby niepełnosprawnej. To można wcześniej ustalić, choć nie zawsze, a wielogodzinne poszukiwanie  i oczekiwanie  jest w oławskich ogrodach dalekie od normalności. Może się jednak zdarzyć zasłabnięcie, więc jeśli ktoś wezwie pogotowie, to poszukiwanie kogoś z kluczem może decydować o życiu lub śmierci.

Tylko przy dwóch bramach (z kilkunastu oglądanych!) były podane numery "kluczników", przeważnie wtedy urlopujących poza Oławą lub po prostu nieobecnych na swoim ogródku. W kilku ogrodach trzeba było szukać numerów telefonu gdzieś tam przy magazynie sprzętu lub przy biurze zarządu, albo nie było takiej informacji.

Kto będzie odpowiedzialny, jeśli  się zdarzy najgorsze?

Edward Bykowski

[email protected]