- Kilka tygodni temu pochwaliliście się na swoim profilu społecznościowym dość nietypową inwestycją - zakupem budynku. Po co wam ten obiekt?
- Jestem w stowarzyszeniu od ośmiu lat. To nie jeden kontakt, nie jedna rozmowa z rodzicem dziecka niepełnosprawnego. Obecnie Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom "Tęcza" realizuje wiele funkcji społecznych i systemowych. Prowadzimy rehabilitację dzieci, usamodzielniamy je, aktywizujemy w warsztacie terapii zajęciowej, dajemy pracę w Zakładzie Aktywności Zawodowej, ale... jest też luka. Co z tymi, którzy nie rokują na usamodzielnienie? Co z tymi, którzy nie rokują na aktywizację? Już dziś mogę tu wymienić kilkanaście imion rodziców, którzy przychodzą do mnie, niektórzy od lat, z pytaniem, co mają zrobić ze swoim niepełnosprawnym, często już dorosłym dzieckiem, które nigdy nie będzie samodzielne, nigdy nie pójdzie do pracy. Obecnie możemy te osoby usprawniać poprzez różnego rodzaju zajęcia ruchowe, logopedyczne i inne, ale to za mało i nie o to chodzi.
- A o co?
- Przy dziecku z głęboką niepełnosprawnością z czasem zaczyna chyba bardziej chodzić o rodzica niż o to dziecko. Te wszystkie zajęcia, które obecnie oferujemy, mają ogromne znaczenie, bo dzięki nim te dzieci lepiej jedzą, lepiej się komunikują czy poruszają, ale... nigdy nie wyjdą z niepełnosprawności. Dziś przez całą dobę są zależne od rodzica i na zawsze pozostaną zależne. Ci rodzice nigdy nie mają chwili dla siebie... Gdy widzę te mamy, które podjeżdżają pod naszą placówkę, wyciągają swoje dorosłe dziecko z samochodu, biorą je na plecy i przerzucają na wózek, by skorzystało z godziny rehabilitacji, to... myślę o nich każdego dnia. O tym, co one mają zrobić, jak my możemy im pomóc? Przychodzą do mnie mamy, które mówią: "Byłam chora, ale... nie miałam z kim zostawić dziecka" albo " Nikt z rodziny nie chce zająć się moim dzieckiem ". Nie z braku chęci, lecz ze strachu, bo boją się podjąć opieki nad takim dzieckiem. Mamy, które są totalnie zaniedbane zdrowotnie, gdyż nie chodzą do lekarza. Mamy, które mają wykryte nowotwory, ale ich nie leczą, bo nie mają gdzie i z kim zostawić swoich dzieci... Takich historii jest wiele i nie daje mi to spokoju.
- Jak ma w tym pomóc zakup budynku?
- Obecnie nasze stowarzyszenie zajmuje pomieszczenia wynajmowane od TBS-u i wszystkie wykorzystujemy w stu procentach. Nie mamy miejsca na poszerzenie działalności, a planujemy to od lat. Chcemy otworzyć Dom Opieki Wytchnieniowej, czyli miejsce, gdzie rodzic będzie mógł zostawić swoje niepełnosprawne dorosłe dziecko na kilka godzin dziennie, ale też na całodobową opiekę specjalisty. Chcemy dać rodzicom tego dziecka chwilę dla siebie... dla drugiego dziecka, które bardzo często w tej sytuacji schodzi na drugi plan, czy dla wnuków. Niektórzy, choć od lat są dziadkami, nigdy nie mieli okazji poczuć się nimi, bo opiekunowie dzieci niepełnosprawnych nigdy nie spełniają innych ról. Więc chcemy dać im tę możliwość. Stworzyć miejsce, gdzie bez obaw będą mogli zostawić swoje dziecko i zająć się sobą. Zależy nam, by była to opieka pod okiem specjalisty, z pełnym wyżywieniem i wykorzystaniem tego czasu na rehabilitację. Pomysł zakłada też utworzenie miejsca wsparcia dla rodziców, czyli warsztaty, psychoedukację, wsparcie terapeutyczne oraz prawne, a więc pełną opiekę wytchnieniową.

Zarząd Stowarzyszenie Tęcza (Violetta Piątkowska druga od lewej)
- Gdzie znajduje się ten budynek, który kupiliście?
- Ku naszemu zaskoczeniu bardzo blisko naszej obecnej siedziby, na naszym dziedzińcu, w pobliżu Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 2. To, że jest tak blisko, było jednym z podstawowych argumentów, dla których zdecydowaliśmy się na jego zakup. Dzięki temu nie będziemy musieli dublować pomieszczeń specjalistycznych, tylko wykorzystać cały obiekt do innych, potrzebnych funkcji, o których wspomniałam.
- Budynek nie jest nowy. To obiekt zabytkowy, który przez wiele lat stał nieużywany, wymaga generalnego remontu i dostosowania do potrzeb. To wiąże się z dużymi wydatkami, a sam jego zakup to już spory wydatek.

To nowy budynek "Tęczy" - jest tu naprawdę sporo do zrobienia
- To prawda. Budynek kupiliśmy za 380 tys. zł i wydaliśmy na to wszystkie pieniądze, jakie przez dwa lata zebraliśmy z 1,5%. Zgromadzenie oszczędności nie było łatwe, ale staraliśmy się tak manewrować kosztami bieżącymi, by te pieniądze odłożyć, bo, jak już wspomniałam, od lat planujemy poszerzenie działalności. W ostatnim czasie bardzo intensywnie poszukiwaliśmy miejsca na ten cel i wiedzieliśmy, że gdyby nawet ktoś dał nam jakiś budynek czy pomieszczenia, to musielibyśmy je wyremontować, dostosować do swoich potrzeb, wyposażyć itp., więc musieliśmy oszczędzać.
- Co dalej?
- Budynek ma dwa piętra. Łącznie 570 metrów kwadratowych. Opieka wytchnieniowa zajmie całość obiektu. Na parterze będą miejsca na zajęcia dzienne, pracownie tematyczne (kuchenna, artystyczna), sala wytchnieniowo-relaksacyjna, sale i gabinety na zajęcia indywidualne i spotkania z rodzicami. Na piętrze zaplanowaliśmy 3 pokoje 2-osobowe, jeden jednoosobowy. Każdy z własnym zapleczem sanitarnym. Będzie też salon z aneksem kuchennym, z częścią jadalną i relaksacyjną. Reasumując - przed nami wielkie wyzwanie. Na początek musimy znaleźć własne środki na projekt i kosztorys. To podstawa do tego, by starać się o pieniądze ze źródeł zewnętrznych. Na wstępie musimy więc znaleźć około 150 tys. zł na dokumenty oraz formalności i nie ukrywam, że liczymy na wsparcie finansowe. Wielu ludzi nam pomaga, darując różne rzeczy, jak środki chemiczne czy papiernicze, i bardzo za to dziękujemy, bo to wszystko jest potrzebne. Jeżeli ktoś nam to daje, oszczędzamy własne środki, ale żeby pokryć wszystkie wydatki związane z przygotowaniem obiektu do modernizacji budynku, potrzebujemy pieniędzy i bardzo liczymy na darczyńców.
- Pieniądze będą też potrzebne na remont.
- Szacujemy, że sam remont, bez wyposażenia, to koszt około 3 mln zł. Chcemy je pozyskać ze środków zewnętrznych, grantów, dotacji i programów. Liczymy się więc z tym, że remont trzeba będzie podzielić na etapy. Mam w głowie kilka różnych scenariuszy, jak mogłoby to wyglądać, ale jeżeli nawet otrzymamy dotacje czy granty, to i tak przy każdym potrzebny jest wkład własny. To oznacza, że jeżeli przyniosę kosztorys na 3 mln zł, to zanim złożymy wniosek o dotację, muszę wykazać, skąd wezmę 1,5 mln zł. I to też będzie wyzwanie. Wierzę, że oprócz darczyńców wsparcia udzielą nam też samorządy, bo będzie to miejsce, gdzie będzie realizowana podstawowa w obecnych czasach usługa społeczna, taka jak opieka wytchnieniowa, z której będą korzystać mieszkańcy naszego regionu. Uważam, że to działanie uzupełni system wsparcia w naszym powiecie. Dzisiaj takiego miejsca nie ma, a potrzeba jest ogromna. Zanim jednak zacznę prosić o pieniądze na remont, muszę mieć dokładny projekt i plan.
- Jaki jest plan działania?
- Mamy końcówkę roku, minął już czas na składanie wniosków budżetowych na 2027 rok, więc szacuję, że przyszły rok to czas na formalności, dokumenty i pozyskanie środków, by w roku 2028 ruszyć z remontem. Czyli mamy rok na to, by zebrać wszystkie dokumenty, pozyskać pieniądze i być może pod koniec 2028 roku uruchomić część działalności.
- A co, jeżeli nie uda się zrealizować planu?
- Hm... uda się. Pierwszym argumentem przemawiającym za zakupem budynku było to, że musimy zająć się rodzicami dzieci niepełnosprawnych. Drugi to fakt, że budynek jest blisko, co ostatecznie spowoduje oszczędności. Trzeci natomiast to to, że tak ogromne stowarzyszenie jak "Tęcza" nie ma nic swojego. Czyli nawet gdybyśmy chcieli wziąć kredyt czy pożyczkę, to dotychczas nie mielibyśmy czego zastawić, by z takiej możliwości skorzystać. Teraz już mamy.
- Mówi Pani, że wydała wszystkie oszczędności stowarzyszenia, co miesiąc musi szukać pieniędzy, by zapewnić obecną działalność, a na remont budynku trzeba kilka razy więcej pieniędzy niż na jego zakup. Niejeden powie, że to szalona decyzja. Jest Pani szalona?
- Potwierdzam (uśmiech i... chwila ciszy). A za każdym razem, gdy o tym myślę, radość miesza się z niepokojem. Wierzę jednak, że naprawdę możemy pomóc ludziom, którzy tego potrzebują, a po to przecież tu jestem i taka jest misja stowarzyszenia. To nie była moja indywidualna decyzja, tylko decyzja zarządu, poprzedzona godzinami rozmów i analiz ryzyka. Mamy przy tym dużą wiarę w ludzi i w to, że nam pomogą. Gromadzimy wokół siebie sporą społeczność, która już teraz nam pomaga, chociaż to wsparcie będzie zdecydowanie bardziej potrzebne. Wiedzieliśmy też, że gdy to kupimy, to będzie nasze i... gdyby nawet nie udało się tego uruchomić, to po prostu sprzedamy, co obniża nieco poziom ryzyka. Jesteśmy jednak dobrej myśli. Zweryfikowaliśmy rynek i wiemy, gdzie moglibyśmy pozyskać środki potrzebne na remont. Co więcej, wsparcie osób z niepełnosprawnościami pojawia się w strategiach działania całego kraju i województwa, więc nie wymyśliliśmy czegoś, co jest niezgodne z trendem i kierunkami działania. Nie była to też decyzja oparta wyłącznie na tym naszym szaleństwie (uśmiech). Owszem, mamy też obawy, ale to chyba rzecz normalna. Wielkim tupetem byłoby podchodzić do tematu na pewniaka. Wiara w ludzi i ich dobre serca jest jednak silniejsza niż strach, że coś się nie uda. To miejsce jest potrzebne i wierzę, że to zrozumienie przyciągnie ludzi. Każdy dzisiaj zna kogoś, kto ma pod opieką osobę niepełnosprawną. Chciałabym, aby każdy wszedł w buty tej mamy czy ojca i zadał sobie pytanie, czy chce wesprzeć nasze działania. Niczego więcej nie oczekuję. Twoje zdrowe dziecko z czasem się usamodzielni i wyjdzie z domu. Matka dziecka niepełnosprawnego zostaje z nim do końca życia, dzień i noc, dzień i noc, dzień i noc, bo trzeba je nakarmić, umyć, przewinąć, zawieźć do lekarza. Nie wyobrażam sobie takiego życia, chociaż znam te dzieci i tych rodziców na co dzień, więc... nawet gdybyśmy mieli otworzyć taki ośrodek wytchnieniowy dla kilku osób, to warto.
Jak pomóc?
1.Przekaż darowiznę
numer konta : 45958500070010000844040001; w tytule wpisz:
darowizna na cele statutowe
Ustaw zlecenie stałe, mała regularna wpłata dla Ciebie może znaczyć niewiele a dla nas bardzo dużo..
2.Wspieraj nas na zrzutka.pl/tecza
ustaw cykliczne wsparcie
10/20/50 zł dla Ciebie nie wiele
dla nas bardzo dużo.
3.Przekaż 1.5 % podatku wpisując do zeznania podatkowego KRS : 0000083236
3. Licytuj/przekazuj fanty/ udostępniaj/Tęczowy Bazarek Pomocy - rehabilitacja dzieci i młodzieży

Napisz komentarz
Komentarze