Żył dla innych
Jego rodzice działali w radzie parafialnej w kościele pw. ŚŚ. Apostołów Piotra i Pawła. Tam został ochrzczony 6 grudnia 1875, przystąpił również do pierwszej komunii. Przyjęcie tych dwóch sakramentów upamiętniono tablicą, która wisi obok krzyża i portretu błogosławionego w oławskim kościele. Młody Lichtenberg zdał maturę w 1895 roku w oławskim gimnazjum. Z racji katolickiego wychowania przez rodziców był bardzo przywiązany do Kościoła i uczestniczył w jego życiu.
Zapragnął zostać księdzem
Na studia teologiczne wyjechał do Innsbrucka, później przeniósł się do seminarium we Wrocławiu i 21 czerwca 1899 otrzymał święcenia kapłańskie. Swoją mszę prymicyjną odprawił w oławskim kościele, a kazanie prymicyjne wygłosił przyjaciel jego rodziców, ksiądz dr Robert Eymmer. Jak się później okazało» wypowiedział znaczące słowa: - Kapłan pozostaje kapłanem, choćby nawet był w łańcuchach i okowach.
Ksiądz dla ludzi
Pracę duszpasterską prowadził najpierw w Nysie, a od połowy 1900 w Berlinie. Był proboszczem parafii Najświętszego Serca Jezusowego w dzielnicy Charlottenburg. Stworzył podwaliny pięciu parafii i jednego kościoła. Sam żył skromnie, ale pomagał materialnie swojej rodzinnej parafii. Duszpasterska praca Bernarda Lichtenberga w Niemczech przypadła na ciężki okres w historii Europy - dojście nazistów do władzy i wybuch drugiej wojny światowej. Faszyści pod wodzą Hitlera prowadzili eksterminację ludności pochodzenia żydowskiego oraz czystki polityczne wobec opozycji. Lichtenberg był w tym czasie proboszczem katedry berlińskiej pw. św. Jadwigi. Nie mógł się biernie przyglądać jawnej niesprawiedliwości i niósł pomoc wszystkim potrzebującym. Publicznie modlił się za prześladowanych i naród polski po wybuchu wojny. Taka postawa nie podobała się niemieckim władzom, ale on nie zamierzał się zmienić, choć zdawał sobie sprawę z czekających go konsekwencji. Niewygodnego dla władz księdza aresztowano w 1941 roku. W kilkunastogodzinnym przesłuchaniu nie ugiął się pod naciskiem nazistów.
Napisz komentarz
Komentarze