Wyjątkowa Seweryna

W 1897 r., gdy Ignacy Jan Paderewski koncertował w Rzymie, obaj artyści poznali się i zawarli serdeczną znajomość, wzajemnie podziwiając swoją sztukę.

Józef Siemiradzki (ojciec Seweryny), kuzyn Henryka i uczeń Gersona, również obdarowany talentem plastycznym, poświęcił się naukom przyrodniczym. Ukończył w Niemczech studia geologiczne i mineralogiczne, zajmował się również etnografią i geografią. Był naukowcem-podróżnikiem o niezwykłej pasji badawczej, człowiekiem twórczym, pracowitym, o wybitnej wiedzy i inteligencji. Znał 12 języków, w tym dwa narzecza indiańskie, tłumaczył powieści z hiszpańskiego. Pasjom naukowym poświęcił całą młodość. Był wybitnym znawcą kultury Indian amerykańskich. Plonem podróży po Brazylii i innych krajach Ameryki były liczne prace naukowe i publikacje książkowe na temat emigracji polskiej na tym terenie. Do końca życia pracował społecznie na rzecz wspólnoty polskiej na emigracji. Od 1902 roku wykładał paleontologię na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie też od 1926 r. był rektorem.

Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, drugim po Staszicu geologiem polskim, jak go nazywano. Opracował po raz pierwszy geologię wszystkich ziem polskich. Przechowywane w domu liczne i bezcenne zbiory etnograficzne podarował Muzeum w Warszawie. Talent plastyczny pozwalał mu na szczegółowe i niezwykle precyzyjne prezentacje zbiorów etnograficznych i geologicznych w rysunku. W bombardowanej Warszawie w czasie II wojny światowej zginęły zbiory szkiców i akwareli, w tym fragmentów pejzaży z Ameryki Południowej, wykonanych przez Józefa Siemiradzkiego. Artysta i uczony zmarł w Warszawie w 1933 roku.

Seweryna Siemiradzka mieszka w Oławie, w małym pokoiku, w budynku przy placu Zamkowym 24. Przyjaźń z sąsiadami, utrwalona przez 28 lat wspólnego mieszkania, owocuje teraz pomocą, niesioną sędziwej pani Sewerynie, która nie opuszcza już mieszkania.

Potomkini rodu Siemiradzkich pozostały wspomnienia i nieliczne, ocalałe z pożogi dziejów pamiątki. Pozostała też wspaniała osobowość - osoby bezpośredniej, bardzo sympatycznej i kulturalnej, o niezwykłej żywotności myśli, jasności umysłu i talencie gawędziarskim.