Wyjątkowa Seweryna

*

Najsilniejsza cecha Polaków?

- Warcholstwo!

Jak żyć?

- W każdym zdarzeniu szukać jasnej strony, bo nigdy nic nie jest całkowicie złe. Na stepie, mimo śmiertelnego zmęczenia, wracając z kopalni, czułam zapach kwiatów i ziół, wdychałam pachnące powietrze - to dodawało mi sił i woli życia. Trzeba kochać przyrodę i ją szanować, szukać w niej ukojenia i odpoczynku.

*

- Nigdy nie umiałam nikogo do końca potępić. Wczuwałam się natychmiast w sytuację drugiego człowieka i już go usprawiedliwiałam. Oczywiście nie zawsze. Ale i to wystarczyło, abym czasem postępowała naiwnie. Zawsze więcej ludziom dawałam niż od nich brałam. Ale wcale tego nie żałuję.

*

- Oława? Zżyłam się z nią, wrosłam. Związałam się uczuciowo, rosła przecież na moich oczach! Tylko nie mogę przeboleć tych głogów, które rosły pod moim oknem. Wycięto je i już. To była jedyna osłona przed spalinami i kurzem z jezdni (trasa Wrocław - Opole).

*

- Nie. Każda pomoc mnie krępuje, nie chcę być dla nikogo ciężarem ani obowiązkiem. Tak jest dobrze, jak jest.

*

Serce się kraje, kiedy ogląda się obskurne, rozsypujące się wnętrze zabytkowego budynku przy placu Zamkowym 24, o myląco starannej elewacji. Rozparcelowany na mnóstwo mieszkań, jest własnością wszystkich i jest jednocześnie niczyj. Mieszka tam pani Seweryna, która traktuje to miejsce jako swój dom, z cudowną pogodą ducha i właściwym sobie stoicyzmem traktując trudności dnia codziennego. Za oknem jedynego pokoiku warczą i ryczą samochody, których, jak obliczyła nasza rozmówczyni, przejeżdża 10 na minutę, a więc 600 na godzinę! Mimo to pani Seweryna tu czyta książki, przyjmuje gości...

Życzymy Pani wielu jeszcze lat życia w zdrowiu, uśmiechu i bez trosk, których los dotąd Pani nie oszczędzał. Dziękuję, Pani Seweryno, za miłe chwile, za dobrą kawę i kandyzowane wiśnie, i mimo że wiemy, jak to jest niezdrowe, za zaszczyt zapalenia z Panią papieroska.

Wszystkiego najlepszego!

Bogusława Notz

(Opr. w 2015 - GN)

Seweryna Siemiradzka zmarła 19 marca 1998 roku. Autorka tekstu Bogusława Notz zmarła 20 listopada 2006. Ich groby niemal sąsiadują ze sobą, na starym cmentarzu przy ul.Zwierzynieckiej w Oławie.