Są osoby, które przynajmniej raz w życiu miały doświadczenie suicydalne (samobójcze) -mialy myśli samobójcze, stracił w ten sposób kogoś kogo znał lub zetknął się z problemem u innych. Niewiele osób wie jednak jak rozpoznać i uratować samobójcę. Myśli samobójcze mogą dotyczyć każdego, bez względu na wiek. W sytuacjach trudnych, z którymi nie możemy sobie poradzić – tracimy nadzieję. Wtedy nierzadko przychodzą czarne myśli, rezygnacyjne, czasem samobójcze.
Bądźmy wrażliwi na siebie nawzajem. Aby skutecznie zapobiegać temu zjawisku, trzeba dowiedzieć się jak rozpoznawać i w jaki sposób rozmawiać z osobami w momencie, kiedy znajdują się w kryzysie. Korzystajmy również z pomocy specjalistów.
Osoba będąca w kryzysie emocjonalnym może dawać nam bardziej lub mniej jasne sygnały, których nie należy lekceważyć np.:
- może mówić o popełnieniu samobójstwa;
- mieć problemy z jedzeniem i spaniem;
- drastycznie zmieniać swoje zachowanie;
- wycofywać się z kontaktów towarzyskich;
- tracić zainteresowanie pracą, szkołą, swoim dotychczasowym hobby itd.;
- przygotowywać się do śmierci pisząc testament, list pożegnalny, porządkując swoje sprawy;
- rozdawać ważne dla niej rzeczy;
- podejmować ryzykowne działania;
- wykazywać zainteresowanie problemem śmierci i umierania;
- nie dbać o swój wygląd zewnętrzny;
- zwiększyć spożycie alkoholu, narkotyków lub leków.
Jak pomóc?
Jeśli ktoś powie Ci, że myśli o samobójstwie lub ujawnia przytoczone symptomy:
- nie obawiaj się porozmawiać o tym, nie okazuj zdziwienia i zaskoczenia;
- rozmawiaj, nie bój się, że twoje zainteresowanie tematem i dyskusja, będzie dla niej zachętą do realizacji planów;
- miej dla niej czas, okaż zainteresowanie i wsparcie;
- okaż gotowość do słuchania, pozwól na okazywanie emocji i akceptuj je;
- nie oceniaj, nie dawaj rad, nie osądzaj, okaż zrozumienie, nie bagatelizuj zgłaszanych problemów, nie wskazuj, że "inni mają gorzej";
- pomóż zmniejszyć lęk i zwiększyć poczucie bezpieczeństwa, np. towarzysząc podczas wizyty u specjalisty;
- pomóż zaplanować małe, ale wykonalne w danej chwili kroki;
- powiedz o tym komuś, szukaj pomocy u osób oraz w instytucjach pomocowych takich, jak psycholog, psychiatra, ośrodek Interwencji Kryzysowej czy Poradnia Zdrowia Psychicznego oraz całodobowy telefon zaufania:
800-70-22-22 (Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie),
800 12 12 12 ( Dziecięcy Telefon Zaufania, Rzecznik Praw Dziecka),
116-111 (Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży),
116 123 w godz. 14:00-22:00 (Telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych),
(22) 594 91 00 (Antydepresyjny Telefon, Forum Przeciwko Depresji czynny w każdą środę i w czwartek w godz. 17:00-19:00),
800 100 100 ( Telefon dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie Bezpieczeństwa Dzieci prowadzony przez Fundację „Dajemy Dzieciom Siłę”),
112 numer alarmowy w sytuacjach zagrożenia życia i zdrowia.
Pamiętajmy, że kryzys nie jedno ma imię, a tam, gdzie jest niebezpieczeństwo, jest także możliwość ratunku. Każdy z nas może uratować życie osoby w kryzysie emocjonalnym, okazując tej osobie życzliwość oraz poświęcając jej swój czas i uwagę. Pamiętajmy, że każdy z nas może wyciągnąć pomocną dłoń do osoby w kryzysie i wesprzeć ją w trudnym momencie.
Napisz komentarz
Komentarze