Jerzy Kamiński
Pojawienie się herbaty na tych ziemiach Gruzja zawdzięcza Imperium Rosyjskiemu, dzięki któremu kultura picia herbaty, znana w Rosji już od XVII wieku, przywędrowała na Kaukaz. Rosjanie, którzy tu wtedy panowali, uznali że klimat wybrzeży Morza Czarnego idealnie nadaje się na założenie własnych plantacji herbaty. Lepiej przecież mieć własną herbatę, zamiast ją importować. Aby to mogło się udać, zatrudniono prawdziwego Chińczyka - specjalistę od upraw herbaty.
W 1885 roku słynna plantacja Konstantego Popowa "wyprodukowała" pierwszych 8 kg gruzińskiej herbaty, by parę lat później mieć już jej parę ton. Niektórzy znawcy herbaty uznali, że gruzińska odmiana była nawet dobra, lepsza niż niektóre chińskie. Fabryczki herbaty zaczęły pojawiać się w Gruzji masowo, choć do Rewolucji Październikowej wciąż wytwarzały tylko około 150 ton, podczas gdy sprowadzano jej - głównie z Chin - około 75 000 ton.
Aby zwiększyć wydajność, stopniowo zaczęto rezygnować z tradycyjnych metod, wprowadzonych przez Chińczyka. Gruzja szybko stała się jednym z najważniejszych producentów herbaty w czasach ZSRR (chodzi zwłaszcza o regiony Guria, Adżaria i Imeretia). Uprawy zajmowały już niemal 70 tys. hektarów, a władza radziecka wykorzystywała naukowców do "ulepszania" uprawy, tworzono nowe gruzińskie odmiany, herbaty, ale ostatecznie nastąpił drastyczny spadek jakości - proces zbierania roślin zmechanizowano, tyle tylko że maszyny zbierały wszystko naraz (pąki, małe i duże listki razem), nie dbając o jakość. Jak nietrudno się było spodziewać, wraz z upadkiem ZSRR, rozpoczął się upadek produkcji gruzińskiej herbaty. Wiele pól uprawnych porzucono, a herbaciane krzewy zaczęły zarastać chwastami.
Na szczęście teraz wszystko odżywa, choć nie w postaci produkcyjnych molochów, a malutkich rodzinnych manufaktur, gdzie herbatę uprawia się tak, jak przed laty. tradycyjnie. W całej Adżarii powstają rodzinne przedsiębiorstwa, gdzie można przyjechać, sobaczyć cały proces produkcji herbaty.
Parę lat temu powstał nawet Gruziński Szlak Herbaciany (Georgian Tea Route) - to stosunkowo nowa atrakcja turystyczna i kulinarna w Gruzji, powstała, by odrodzić i wypromować dawne tradycje herbaciane kraju. Projekt łączy plantacje, manufaktury, ogrody herbaciane i gospodarstwa agroturystyczne, gdzie turyści mogą: zwiedzać pola herbaciane, uczestniczyć w zbiorach i procesie wytwarzania herbaty (zwijanie, suszenie, parzenie), degustować lokalne odmiany czarnej, zielonej i białej herbaty, poznawać kulturę i historię herbaty w Gruzji. Szlak obejmuje głównie zachodnią Gruzję – Gurię, Adżarię, Imeretię, Megrelię – czyli miejsca o wilgotnym subtropikalnym klimacie, idealnym dla herbaty. Oprócz promocji turystyki i kulinariów, Gruziński Szlak Herbaciany wspiera lokalnych producentów oraz ma pomóc przywrócić Gruzji miejsce na mapie światowej produkcji herbaty. Można go traktować trochę jak "szlak winny", tylko zamiast winnic zwiedza się plantacje herbaty
Mogę z czystym sumieniem polecić leżącą na tym szlaku plantację zwaną Sisters Zhgenti Plantation (na Facebooku znajdziecie ją jako "Plantacia • პლანტაცია"). To niezwykle klimatycznie miejsce, zarządzane przez dwie siostry, z których jedna długo pracowała w Niemczech, więc dobrze zna język niemiecki, z angielskim u "Sióstr" słabiej, ale dogadacie się. Za 50 lari od osoby oprowadzają po plantacji, proponują zbieranie herbaty, pokazują proces jej produkcji, przygotowują degustację (na miejscu można kupić opakowaną herbatę na prezent), za dodatkową opłatą zrobią np. pyszne chaczapuri. Idealne miejsce na relaks z przepysznym lokalnym jedzeniem i smakowaniem gruzińskiej herbaty.
Jedna z sióstr pokazuje hektarowe pole herbaty - krzewy sadzili jej rodzice.
Kto chce, dostanie koszyk i... może sobie uzbierać trochę herbaty. Wcale nie jest to takie łatwe.
Siostry wytłumaczą, które listki trzeba zbierać, które są najcenniejsze
Niedaleko pola jest manufaktura, produkująca lokalną herbatę
Kapelusz warto mieć, bo to jednak może być parę godzin w słońcu
Więcej np. TU:
A tu inne ciekawe miejsce do zobaczenia w Gruzji:
Napisz komentarz
Komentarze