Śladami taty w 70. rocznicę lądowania w Normandii i wyzwolenia Bredy (3)

W tym samym dniu byliśmy też na plaży "Sword" , rozciągającej się na 8 km, znanej z walk brytyjskiej 3. Dywizji Piechoty o uchwycenie przyczółka i opanowanie Caen, odległego o 15 km, oraz przy potężnym betonowym niemieckim bunkrze (Le Grand Bunker).

W drodze powrotnej do Arromanches zwiedziliśmy system niemieckich fortyfikacji obronnych (Batterie de Merville) oraz  w zbiorach Airborne Museum Pegasus Bridge podziwialiśmy szybowiec transportowy Horsa, a także część zwodzonego Mostu Pegaza, który nocą z 5 na 6 czerwca 1944 zdobyli brytyjscy żołnierze wojsk powietrznodesantowych.

W następnym dniu, po obejrzeniu niemieckiej baterii dział (Batterie allemande de Longues sur Mer), usytuowanej  na wysokim klifie, dotarliśmy do słynnej plaży "Omaha", rozciągającej się 6 km, jednej z dwóch przydzielonych Amerykanom. W akcji zdobycia tego nadmorskiego odcinka brała udział 29. Dywizja Piechoty pod dowództwem gen. Charlesa Gerhardta, wspomagana przez osiem kompanii Randerów i 1. Dywizję Piechoty. Dobrze wyszkolona niemiecka 352. Dywizja Piechoty postawiła trudne warunki. Amerykańscy żołnierze znaleźli się pod silnym ogniem karabinów maszynowych, moździerzy i dział 88 mm. Namiastkę tego, co się  tutaj działo 70 lat temu, większość widziała zapewne w znanych filmach "Szeregowiec Ryan" i "Najdłuższy dzień". Po prawie 10-godzinnych walkach  udało się atakującym dotrzeć do umocnień brzegowych i je zniszczyć.  To zostało okupione około trzema tysiącami zabitych, rannych i zaginionych. Wieczny spoczynek znaleźli na ogromnym cmentarzu wojskowym, z pietyzmem utrzymanym. Tam pochowanych jest 9387 alianckich żołnierzy. Cmentarz wraz z niewielkim muzeum góruje nad okolicą, a białe, kamienne krzyże jakby spoglądają na rozległą plażę. Na krzyżach można też zobaczyć polsko brzmiące nazwiska.