Pierwsze wodowanie zorganizowano przy Bulwarze Politechniki Wrocławskiej. Studenci zadbali o przestrzeganie obostrzeń i utrzymywanie dystansu, a wcześniej uzyskali odpowiednie zgody. Jednoosobowa łódź wyścigowa ma prawie 6 m długości i 1,6 szerokości. Jest wyposażona w dziewięć paneli fotowoltaicznych o łącznej powierzchni 6 m kw. i pakiet akumulatorów litowo-fosfatowo- żelazowych (LiFePO4), które zasilają silnik napędowy o mocy 4.5kW – co odpowiada dwóm czajnikom elektrycznym. Będzie w stanie osiągnąć prędkość 30 km/h. A docelowo, dzięki tzw. hydroskrzydłom, czyli specjalnym płatom nośnym montowanym pod kadłubem, będzie gwarantowała efekt lotu i redukcję oporów hydrodynamicznych.
Konstrukcja powstaje na międzynarodowe zawody łodzi solarnych – organizowane co roku m.in. w USA (Solar Splash) i Holandii (Solar Sport One). Te pierwsze są zwykle rozgrywane w czerwcu, a jeśli studentom z PWr udałoby się na nie pojechać, będą pierwszą ekipą spoza amerykańskiego kontynentu, która weźmie w nich udział. W czasie konkursu oceniane są szybkość, zwrotność i efektywność energetyczna łodzi.
Właśnie te właśnie parametry studenci sprawdzali podczas pierwszego rejsu po Odrze. Testowali także szczelność łodzi, jej przyspieszenie i to, jak silnik współgra z łodzią oraz czy konieczne są jakieś udogodnienia dla pilota łodzi, by sterowanie było wygodniejsze.
– Wiemy już, że konieczne są m.in. poprawki w systemie komunikacji, bo okazał się zawodny. Potrzebujemy też specjalnego wózka do wodowania łodzi. Ze względu na dostępną infrastrukturę i duże gabaryty łodzi jej zwodowanie oraz wyciągnięcie z wody okazały się niezwykle problematyczne – mówi Dominika Dewor, prezes koła PWr Solar Boat Team. – Ale z samych testów jesteśmy zadowoleni. Teraz czeka nas znowu trochę pracy przy wprowadzaniu poprawek – dodaje.
Napisz komentarz
Komentarze