Tuż przed Wszystkimi Świętymi na nowym cmentarnym pomniku pojawiła się tabliczka Grób Weterana, umieszczona tam przez działaczy Fundacji Ku Korzeniom, dzięki którym pomnik bohatera - sfinansowany w całości przez IPN - ma teraz tak okazałą formę. Decyzję o wpisaniu mogiły do ewidencji grobów weteranów podejmuje prezes Instytutu Pamięci Narodowej, po weryfikacji wszystkich dostępnych informacji (również pozyskanych w trakcie kwerend w Archiwum IPN oraz innych archiwach i instytucjach), by potwierdzić działalność na rzecz niepodległego bytu Polski.
Jan Kowalewski - pochowany na oławskim cmentarzu w 1988 roku - urodził się Piotrkówku w powiecie szamotulskim 25 maja 1899 r. W 1917 roku był powołany do służby w armii niemieckiej, a następnie wysłany na front francuski, gdzie walczył do końca wojny. W kwietniu 1919 roku był już w Polsce, a 5 maja jako ochotnik wstąpił do 7. Dywizji Artylerii Lekkiej w Poznaniu. Jeszcze tego samego roku w październiku wysłano go na kurs podoficerski w Szkole Podoficerów Zawodowych Artylerii w Toruniu, który ukończył w maju 1920 i został bombardierem. Szybko awansował - mianowano go kapralem, potem plutonowym, by w grudniu - już w 25. Pułku Artylerii Polowej w Kaliszu - zostać ogniomistrzem. Jan Kowalewski brał czynny udział w wojnie polsko-bolszewickiej od maja 1919 do października 1920 roku.
Niżej życiorys własnoręcznie spisany przez Jana Kowalewskiego:
To pisaliśmy więcej o tej sprawie:
Napisz komentarz
Komentarze