Z dziejów Brzezimierza

Znaleźć je można w południowo-zachodniej części wsi, w pobliżu przykościelnego cmentarza. Była to obronna wieża mieszkalna. Wprawne oko jeszcze dzisiaj może odczytać ślady fosy, wału obronnego i samej wieży

W archiwach Wrocławia histo­rycy dokopali się do szeregu doku­mentów z XIII-XIV wieku, doty­czących bezpośrednio samego Brzezimierza, jak też jego właści­cieli. Chociaż tych dokumentów jest dość dużo, to jednak nie wy­jaśniają one szeregu kwestii, doty­czących początków rodu i przy­czyn jego odejścia z tej okolicy. Ród Poduszków prawdopodobnie zapoczątkował Piotr Włochaty (Vlossaty, Crinosus) nazywany również Piotrem Wojsławicem. Był on urzędnikiem dworskim księcia śląskie­go Henryka Brodatego. Piastował sta­nowiska podkomorzego, kasztelana Legnicy, a później skarbnika. Ojcem jego był komes Wojsław, stryjem bi­skup krakowski Gedko, a jego pra­dziad, także Wojsław, wspomniany jest w kronice Galla Anonima.

Henryk Brodaty, jak i jego po­przednicy, nie przywiązywał wagi do słowa pisanego. Wartość miało słowo książęce, wypowiedziane przy świad­kach. Skutkiem tego jest brak infor­macji, jakie włości otrzymał skarbnik Piotr Włochaty za swe zasługi. Z późniejszych dokumentów, wystawio­nych przy innych okazjach, wiemy, że otrzymał Brzezimierz i Domaniów. Potomkowie Piotra w 1224 roku na­dali Domaniów klasztorowi trzebnic­kiemu, natomiast Brzezimierz stał się siedzibą rodu. W początkach XIII wieku wieś ta również stała się centrum parafii. Rycerze z okolicz­nych wsi, pod przewodnictwem Pio­tra Włochatego, wybudowali kościół. Dzisiaj już nieznana jest data jego bu­dowy. Mogło się to stać pomiędzy la­tami 1207-1224. Fundatorami, oprócz Piotra, byli Szymon z Szymanowic, Bogdasza z Pełczyc, Wawrzęta z Wawrzęcic, Gniewomir z Chomatowa, Sułosza syn Jakuba z Zulosoviz oraz Mikołaj de Crivasosna et de Lavinstein. Część nazw posiadłości ry­cerskich brzmi dzisiaj dość zagadko­wo, dlatego należy się kilka słów wyjaśnienia zasady lub też mody, doty­czącej nazewnictwa miejscowego, któ­ra w tych czasach obowiązywała. Wieś należącą wtedy do Wawrzęty nazywa­no po prostu Wawrzęcice. Gdy spad­kobiercą Wawrzęty został Bolech, wieś zaczęto nazywać Bolechów. Był to chyba koniec obowiązywania tej reguły, bo nazwa Bolechów została do dzisiaj. Wersja niemiecka Bolechowa to Bolechau. Chomotowo to również chwilowa nazwa wsi, dzisiaj noszącej nazwę Drzemlikowice. Nazwę tę urobiono od przydomka, przezwiska właściciela - Chomąta. Alfabet łaciński nie uwzględnia no­sówek, stąd Chomotovo, Zulosoviz, Crivasosna (Krzywa Sosna) oraz Lavinstein to części dzisiejszych wsi Kurzątkowice i Wyszkowice.