Stworzyła okno życia dla psów! Nie wyrzucaj, nie zabijaj, pozwól żyć

Witam Pani Kasiu. To co zobaczyłem i usłyszałem-szok. Po raz pierwszy zobaczyłem Panią w programie TV, chyba to była telewizja śniadaniowa TVN. Myślałem o tym co zobaczyłem i usłyszałem przez kilka dni. Chciałbym pani pomóc, ale i też sobie. Ja mam owczarka belgijskiego typu malinois genetycznie zmniejszonego z hodowli słowackiej. 2 lata temu u mojego wtedy 5-cio letniego psiaka wykryto i operowano guz nowotworowy, na razie bez przerzutów, a przy okazji wykastrowano. Zmieniła się psychika mojego psa, teraz ja muszę zadbać o moje i jego bezpieczeństwo. Jestem pracującym rencistą, osobą trwale niepełnosprawną po wypadku. Pojawienie się mojego czworonożnego przyjaciela było zaleceniem lekarza neurologa, jako psa rehabilitanta. Mój Willy w tej chwili jest kochanym kanapowcem. Likwidując tapczan ze względu na chorobę kręgosłupa, zakupiłem szersze łóżko wiedząc że będzie chciał tam spać przy moim boku, choć tego nie pochwalam ale i nie zachęcam i nie wyganiam. Bardzo chętnie przygarnę psiaka bez względu na wiek, rasę, płeć, ale musiałby się zgodzić z moim Willym który jest bardzo zazdrosny o moje uczucia, a jednocześnie był pomocny w obronie i poczuciu mojego bezpieczeństwa, budził respekt bez agresji. Pozdrawiam Tomek