Rycerz z Oławy (1)

*
To wypędzenie Polaków z polskich Kresów Wschodnich było w całym tego słowa znaczeniu powrotem
Polaków na prastare polskie ziemie, po około 619 latach ich przynależności do strefy niemieckojęzycznej - do strefy Czechów, Austriaków i Niemców...
*
To, że ziemie śląskie w większości odeszły od Polski w latach 1327-1329, to los wynikły z
biegu historii. Ale trzeba pamiętać, że w Brzegu jeszcze w XIX wieku były kazania w języku
polskim... W Oławie, w wyniku wydanego zarządzenia biskupa wrocławskiego Jana Rotha (w 1493), urzędowało dwóch proboszczów: polski i niemiecki. Gdy zarządzeniem księcia brzeskiego w 1534 roku wszystkie kościoły w księstwie stały się świątyniami ewangelickimi, język narodowy tak ważny w ewangelicyźmie, umocnił tylko w społeczności Oławy i wokół Oławy, coraz bardziej słabnącą polskość. Niemiecka nazwa miasta “Ohlau”, pojawia się w dokumentach dopiero w 1570 roku, przy towarzyszącej jej przez czas cały nazwie Olawa...
*
Ostatnim pastorem polskim w Oławie (przed kolejnym odebraniem świątyni - już ewangelickiej w czasach własności Śląska Habsburgów - teraz już przez katolików), był zmarły w 1695 roku Jan Krzysztof Opolius. Świątynię przejęto w 4 lata po jego śmierci i była katolicką do 1707 roku...
*
Po roku 1945 kościół parafialny (farny) w Oławie już jako kościół katolicki, otrzymał zmianę wezwania ze św.Błażeja (być może wezwania jeszcze z tradycji walońskich w Oławie - wzmiankowany pierwszy raz w 1201 roku, w bulli papieża Inocentego III) - na wezwanie Matki Boskiej Pocieszenia. A to ze względu na obraz Madonny (Matki Boskiej Pocieszenia), jaki to wraz z wypędzonymi wiernymi z polskiego wschodu (z Witkowa Nowego) - uratowany z pożaru “przywędrował” do Oławy z ks.Tadeuszem Pilawskim.
*
Oś kościoła św.Błażeja zlokalizowanego obok Rynku, z obecnym gotyckim prezbiterium (z około 1300 roku) i takąż gotycką, choć późniejszą wieżą, wskazuje na późniejsze od kościoła, jak i inne w konstrukcji urbanistycznej założenie centralnej części miasta (najpewniej blisko lat 1234-1235).
W okresie schyłkowym XVI wieku dobudowano do prezbiterium kościoła korpus w stylu późnego renesansu, a realizowany w klimacie pseudobazylikalnym (nie wprowadzając doświetlenia części centralnej, czyli nawy głównej, otworami okiennymi - jakie winny zaistnieć ponad nawami bocznymi).
To komponowano jako wnętrze świątyni ewangelickiej, a więc o nieco innej funkcji niż wnętrza świątyń katolickich i o innym wystroju. Pierwotnie jako kościół katolicki, funkcję świątyni ewangelickiej sprawował kościół św.Błażeja od 1534 roku do 1699 roku, następnie będąc znowu kościołem katolickim - do 1707 roku. Potem sprawował dalej funkcję świątyni ewangelickiej aż do 1945 roku.