Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
poniedziałek, 16 listopada 2026 12:46
ZOBACZ:
Reklama Hipol
Reklama Jaśnikowski
Reklama BMM

Starocie pana Leszka

Aby wejść na jego podwórko, trzeba przejść przez piękną starą bramę. Gdy się to zrobi, oczom ukazuje się zwyczajny plac, jakich wiele. Dopiero po chwili wzrok zaczynają przykuwać stojące tu i ówdzie relikty przeszłości
Podziel się
Oceń

Owczary. Gospodarstwo pełne „skarbów”

Leszek Borowiec to 60-letni mieszkaniec Owczar. Tym, co go wyróżnia od innych mieszkańców tej wsi, jest jego hobby. Nie przejdzie on obojętnie koło starej rzeczy.
- Od małego interesowałem się starociami - mówi.     - Zbierałem monety, zdjęcia. Po wojnie wszędzie dużo łusek było, niektórzy koledzy znajdywali amunicję, a nawet stare pieniądze. Jak byłem mały, lubiłem słuchać opowieści, zwłaszcza o Piłsudskim oraz o II wojnie światowej. Dowiedziałem się, że na moim podwórku stacjonowały wojska niemieckie oraz przywieziono działo, które ostrzeliwało czerwonoarmistów w 1945 roku. Tamci też strzelali i zniszczyli kilka pobliskich stodół. W czasie odwrotu prawdopodobnie niemiecki czołg zahaczył o bramę. Po wojnie odremontowaliśmy. Jeszcze jak chodziłem do podstawówki, to w sadku leżało pełno pocisków. W latach siedemdziesiątych, jak kopano rowy melioracyjne, to odkryto pociski. Przyjechali saperzy i zabrali wszystko, co niebezpieczne. Była jeszcze jedna pamiątka, wózek na amunicję. Stał w sadzie, ale potem tato komuś pożyczył i wózek przepadł. Myślę, że przez to wszystko zrodziła się moja pasja.
Na podwórku stoi stare koło od wozu, jakaś maszyna, która wiele lat temu była wykorzystywana w pracach polowych. Obok w szopie są przedwojenne piece kaflowe, szafy oraz wiele innych ciekawych drobiazgów. W stodole stoi kareta. - Jest ona na jednego konia - mówi Borowiec. - Ciągle sobie obiecuję, że ją wyremontuję i postawię na placu.
Oprócz tego jest na podwórku wiele kamieni.
- Przyniosłem je z pola - mówi gospodarz. - Wyglądają dziwnie, jakby ktoś je kiedyś używał. Niektóre mają naprawdę ciekawe kształty.
Oprócz tych na podwórzu, stoją obok schodów do domu jeszcze dwa marmurowe kamienie. Te już bez wątpienia stanowiły część jakiejś większej całości. - Wyciągnąłem je ze studni wraz z kilkoma butelkami - mówi Borowiec. - Nie wiem, do czego one mogły służyć. Może to były części jakiegoś poniemieckiego pomnika? U nas we wsi zachowało się kilka takich.

Domowe muzeum

Najciekawsze rzeczy trzyma Leszek Borowiec     w domu. Przed wejściem wycieramy buty. Tutaj nawet wycieraczka jest przedwojenna. - Należała do dawnych mieszkańców - mówi. - Musiałem tylko w niektórych miejscach ją pospawać i jest jak nowa. Zbieram praktycznie wszystko, co jest stare. Zachowuję na pamiątkę, potem przekażę wnukom. Widzę po nich, że im też to się podoba. Prawie wszystkie rzeczy z mojej kolekcji znalazłem na swoim podwórku. Sąsiedzi wiedzą o mojej pasji i czasem przyniosą coś, co u siebie znajdą, ale to rzadko. Większość z tego, co mam, pochodzi z mojego gospodarstwa lub pola.
Po wejściu do domu można poczuć się jak w małym muzeum. Na ścianach stare poniemieckie obrazki, bagnety, części dawnych mebli, zdobienia. Można się przejrzeć w przedwojennym lustrze. Po niektórych rzeczach nie widać, jakie są stare. W kolekcji są m.in.: stare monety, książki, gazety, sprzęt gospodarczy, szklane butelki, odznaki oraz wiele innych rzeczy, np. stara bambusowa rączka od parasola. Niektórzy mogliby myśleć, że są to niepotrzebne śmieci, ale każdy z tych przedmiotów jest ważny dla Borowca.
- Ostatnie, co mi wpadło w ręce, to mały medalionik, przedstawiający jakiegoś świętego - mówi. - Znalazłem go w śmieszny sposób. Po prostu leżał na szczycie kretowiska w sadku za stodołą. W okolicy są też inne, mniej chciane pamiątki. W tym roku, jak montowaliśmy płot u sąsiada, to wykopaliśmy pocisk moździerzowy. Na szczęście przyjechali saperzy i zabrali.
W holu wiszą na ścianie stare bagnety, też znalezione w obrębie domu. Jeden był na dnie obornika, kolejny leżał na strychu, inny w piwnicy, jeszcze inny  ukryty w stodole. W kuchni stoi na meblach wiele starych butelek. Prawie wszystkie zachowały się w piwnicy albo na strychu, kilka pochodzi ze studni. Butelki są podpisane, na niektórych zachowały się części etykiet. W sypialni, w ścianie za meblami jest wmurowany sejf. Był już pusty, kiedy osiedlił się tu ojciec Leszka.                             - Kiedy tato tu przybył, na strychach zalegały wielkie paki z częściami do samolotów - mówi. - Prawdopodobnie przywieźli je Niemcy, kiedy zbliżała się Armia Czerwona. Paczek było tak dużo, że brakowało miejsca nawet na siano. Ojciec zawiadomił wojsko, przyjechali i zabrali wszystkie skrzynie. Później przy zamiataniu pozbierałem blaszki, które powypadały w czasie przenoszenia. Trzymam je teraz w wiaderku w szopie.

Podwórkowa historia

Na ścianie w salonie wiszą trzy stare zdjęcia. Przedstawiają podwórko Borowca i prawdopodobnie dawnych gospodarzy.
- Niestety, nie znam nazwisk - mówi. - Są to jedyne zdjęcia starych gospodarzy. Na początku mogli tutaj mieszkać Żydzi, bo na bramie zachowała się mała żelazna flaga z gwiazdą Dawida. Jeżeli tak było, to potem pewnie wyprowadzili się, bo na strychu znalazłem obrazki - pamiątki I komunii  oraz ślubu. Niestety, również bez nazwisk. Gdzieś na podwórku znalazłem tabliczkę z napisem: „Karl Tiffert”, może to jest nazwisko byłego właściciela?
Leszek Borowiec wychował się na tym podwórku. Po ślubie wyprowadził się z żoną, ale dziesięć lat temu wrócili. Stanisława Borowiec podziela pasję męża.
- Uważam, że jest to piękne hobby, kocha je mąż i kocham ja - mówi. - Mam zawsze męża w domu, albo koło domu. Teraz jesteśmy na emeryturze, on przeszukuje każdy zakątek gospodarstwa. Kiedyś kupiłam sobie buty, ale postanowiłam je schować i pokazać mężowi kiedy indziej. Poszłam na strych i w dziurze ukryłam zawinięte w plastikową torbę. Nie wiem, jak on je tam znalazł. Przyniósł mi je wieczorem. Mówił, że poszedł na strych i coś go tknęło, żeby zajrzeć do tej dziury. A ja naprawdę daleko je wepchnęłam. On zna każdy zakamarek w gospodarstwie. Odkąd pamiętam, to zawsze znosił do domu rzeczy, które go interesowały. Pewnego dnia przyniósł mały kamień z pola. Nie wiem, jak można na takim dużym polu zobaczyć taki mały kamyczek w czasie orania. To chyba musi być jakiś wrodzony dar. Widzę jak się cieszy, gdy coś znajdzie. Nawet jak jest to jakiś mały kamyczek, który dla mnie wydaje się zupełnie zwyczajny. On w tym kamyczku widzi coś innego, a to jakiś nietypowy kolor, innym razem kształt. Mnie też to wciąga. Kocham go i jego hobby.

Tekst i fot.: Piotr Turek
 


Napisz komentarz

Komentarze

ZASTRZEŻENIE PODMIOTU UPRAWNIONEGO DOTYCZĄCE EKSPLORACJI TEKSTU I DANYCH

Dokonywanie zwielokrotnień w celu eksploracji tekstu i danych, w tym systematyczne pobieranie treści, danych lub informacji ze strony internetowej tuolawa.pl i publikacji przy użyciu oprogramowania lub innego zautomatyzowanego systemu („screen scraping”/„web scraping”) lub w inny sposób, w szczególności do szkolenia systemów uczenia maszynowego lub sztucznej inteligencji (AI), bez wyraźnej zgody wydawcy - RYZA Sp. z o.o. jest niedozwolone. 

Zastrzeżenie to nie ma zastosowania do sytuacji, w których treści, dane lub informacje są wykorzystywane w celu ułatwienia ich wyszukiwania przez wyszukiwarki internetowe. Szczegółowe informacje na temat zastrzeżenia dostępne są TUTAJ

KOMENTARZE
Autor komentarza: dokształć się i nie powielaj kłamstw Treść komentarza: Temat był poruszany nawet na ostatniej sesji. Pan Mazurek wskazał, że za organizację komunikacji miejskiej odpowiada urząd miejski, obok niego siedział pan Frischman i nie zaprzeczył temu. Związek odpowiada jedynie za to aby na wskazanej przez urząd linii pojawił się autobus (nic mniej nic więcej). Data dodania komentarza: 16.11.2026, 11:23 Źródło komentarza: Przy odnowionym dworcu rusza nowiutki przystanek, a na nim mozaika rozkładów jazdy. Poprzyklejane Autor komentarza: * Treść komentarza: Nie wiem, i nie znam się na tym, czy w UM jest osoba która za pana Mazurka-prezesa, wykonuje jakieś prace, związane z komunikacją miejską. Jeśli coś wiesz na ten temat to napisz i wymień taką osobę i nie będzie niedomówień. Data dodania komentarza: 16.11.2026, 11:08 Źródło komentarza: Przy odnowionym dworcu rusza nowiutki przystanek, a na nim mozaika rozkładów jazdy. Poprzyklejane Autor komentarza: Redaktor Treść komentarza: Właśnie odwrotnie - prostuję dezinformację (skoro tuoława się nie poczuwa..). Odniosłem się tylko do wcześniejszego komentarza w którym napisano: „przystanek stoi na terenie miejskim…” wskazując że to nie jest teren który należy do miasta. Z fotki wynika, że z przystanku odjeżdżają nie tylko autobusy komunikacji miejskiej. A bieżącą działalność związku przewozowego kontroluj komisja rewizyjna związku.. Data dodania komentarza: 16.11.2026, 10:52 Źródło komentarza: Przy odnowionym dworcu rusza nowiutki przystanek, a na nim mozaika rozkładów jazdy. Poprzyklejane Autor komentarza: CPK Treść komentarza: Siejesz dezinformację. Czyj to jest teren nie ma najmniejszego znaczenia, bo przystanek należy do komunikacji miejskiej, więc odpowiada za niego urząd miejski. Gmina nadzoruje związek poprzez swojego przedstawiciela w zgromadzeniu związku, w przypadku miasta Oława jest to Tomasz Frischmann. Więc wygląda to bardzo zabawnie, bo Frischmann "nadzoruje" Mazurka w związku, a Mazurek "nadzoruje" Frischmanna jako radny. Data dodania komentarza: 16.11.2026, 10:22 Źródło komentarza: Przy odnowionym dworcu rusza nowiutki przystanek, a na nim mozaika rozkładów jazdy. Poprzyklejane Autor komentarza: mała Treść komentarza: Oławscy znawcy nie potrafią się cieszyć z nowego dworca. Podróżni niech się wypowiedzą i to z pewnością będzie wiarygodne i nie związane z natarczywym atakowaniem władz. Gdyby mieszkańcy słuchali się tych wspaniały znawców, że środki komunikacji są zbyteczne, to by doszło do paraliżu komunikacyjnego w naszej gminie. Na szczęście ODPOWIEDNIE OSOBY są decyzyjne i służą tym, którzy nie posiadają własnego środka transportu. Z Pozdrowieniami dla Rady Miasta, Burmistrza i Prezesa Przewozów Gminnych. Data dodania komentarza: 16.11.2026, 10:21 Źródło komentarza: Przy odnowionym dworcu rusza nowiutki przystanek, a na nim mozaika rozkładów jazdy. Poprzyklejane Autor komentarza: Redaktor Treść komentarza: Drobna uwaga - przystanek nie stoi na terenie miejskim (tj. na terenie który należy do miasta), taśmy klejącej też nie widać - chyba bardziej klej.., gmina nie nadzoruje związku... co do reszty - zgadzam się. Ale żeby nie było tak smutno - skoro temat tak mocno oburzył czytelnika (i lokalną prasę), to może to świadczyć, że mimo wszystko sporo osób korzysta z komunikacji. miejskiej. Data dodania komentarza: 16.11.2026, 09:38 Źródło komentarza: Przy odnowionym dworcu rusza nowiutki przystanek, a na nim mozaika rozkładów jazdy. Poprzyklejane
Reklama
NAPISZ DO NAS!

Jeśli masz interesujący temat, który możemy poruszyć lub byłeś(aś) świadkiem ważnego zdarzenia - napisz do nas. Podaj w treści swój adres e-mail lub numer telefonu. Jeżeli formularz Ci nie wystarcza - skontaktuj się z nami.

Reklama
Reklama