Kolejnym biegłym, który stanął przed sądem tego dnia była Justyna Poznańska - biegła z zakresu psychologii śledczej. Ponieważ wezwano ją na wniosek Ireneusza M., to on miał do niej najwięcej pytań, ale przede wszystkim zarzutów, że jej opinia, w której zeznania oskarżonego nazwała niewiarygodnymi, nie została sporządzona prawidłowo. Ireneusz M. kwestionował czas oraz skarżył się na warunki, w jakich przeprowadzano test.
- Nie jest możliwe, aby badanie wyglądało tak, jak podał oskarżony - odpowiadała biegła.
Sporo czasu oskarżony poświęcił na dowiedzenie, że nigdy nie zeznał, jakoby opisywał siedzącą na scenie Małgosię, która miałaby mieć białe skarpetki z czerwonym wzorkiem, co z kolei mógł wiedzieć tylko sprawca, bo ofiara tego wieczora miała na nogach ciemne pończochy i dość wysokie buty, zaś rano znaleziono ją martwą tylko w tych skarpetkach.
- Biegła przepisała fragment opinii sprzed lat, ale nigdzie w zeznaniach nie ma, że powiedziałem, że opisuję Małgosię na scenie - dowodził Ireneusz M. - Tak samo było z Komendą, przesiedział 18 lat i dopiero potem stwierdzono, że opinia biegłego była zła. Tą osobą, którą opisywałem, była inna dziewczyna, nie Małgosia K. Przyznaję się, że ją opisałem. I tamta inna dziewczyna faktycznie siedziała na scenie, co potwierdza kilku świadków.
*
Obrońcy oraz Ireneusz M. złożyli kolejne wnioski dowodowe, które jednak sąd w większości odrzucił. Na 31 sierpnia wyznaczył termin składania ostatnich wniosków, dając do zrozumienia, że zmierza do zamknięcia przewodu sądowego, co oznacza, że wkrótce możemy się spodziewać ostatnich głosów stron, a potem wyroku.
Napisz komentarz
Komentarze