Dlaczego poprawna technika jest tak ważna?
Większość procedur laboratoryjnych, od przygotowania roztworów wzorcowych po reakcje PCR, opiera się na precyzyjnym odmierzaniu objętości. Błąd popełniony na tym etapie będzie się nawarstwiał w kolejnych krokach, co może całkowicie zmienić wynik końcowy. Przykładowo, zbyt mała objętość enzymu może sprawić, że reakcja nie zajdzie w pełni. Nadmiar odczynnika zwiększa koszty i może hamować reakcję lub prowadzić do fałszywie dodatnich sygnałów.
Pipetowanie proste i odwrotne – kiedy którą technikę wybrać?
Wybór techniki zależy od właściwości cieczy, którą zamierzasz pobrać. Najczęściej stosuje się pipetowanie proste, idealne do wodnych roztworów, buforów czy rozcieńczonych kwasów. Proces wygląda następująco:
- Wciśnij przycisk pipety do pierwszego oporu.
- Zanurz końcówkę pionowo w cieczy na głębokość kilku milimetrów.
- Płynnie i powoli zwolnij przycisk, aby zassać ciecz do końcówki.
- Aby opróżnić końcówkę, dotknij jej czubkiem do ścianki naczynia i wciśnij przycisk do drugiego oporu, wydmuchując resztki cieczy.
Co jednak zrobić, gdy pracujesz z cieczami lepkimi (jak glicerol), lotnymi (jak etanol) lub pieniącymi się (jak roztwory białek)? Wtedy z pomocą przychodzi pipetowanie odwrotne. Tutaj proces jest nieco inny: najpierw wciskasz przycisk do drugiego oporu, zasysasz ciecz, a następnie opróżniasz końcówkę, wciskając przycisk tylko do pierwszego oporu. Dzięki temu w końcówce pozostaje niewielka ilość cieczy, która kompensuje straty wynikające z jej przylegania do ścianek.
Najczęstsze błędy, które psują wyniki
Sama znajomość obu technik nie wystarczy do osiągnięcia sukcesu. Istnieje kilka pozornie drobnych błędów, które mogą sprawić, że pomiar nie będzie dokładny. Zwróć uwagę, czy nie popełniasz któregoś z nich.
Gdy zanurzasz końcówkę, trzymaj pipetę pionowo. Jeśli zrobisz to pod kątem, do końcówki dostanie się zbyt dużo cieczy z powodu ciśnienia hydrostatycznego, co zaburzy objętość. Ważna jest też głębokość zanurzenia – zbyt płytkie zassanie może spowodować pobranie powietrza, a zbyt głębokie sprawi, że do zewnętrznych ścianek końcówki przylgnie nadmiar cieczy. Pracuj też powoli i w stałym rytmie. Gwałtowne puszczanie przycisku powoduje, że ciecz uderza o filtr i tworzy aerozole, co przekłamuje objętość i stwarza ryzyko kontaminacji. Pamiętaj również, by zawsze używać końcówek dopasowanych do Twojego modelu pipety. Tylko wtedy połączenie będzie szczelne, a pomiar dokładny.
Technika to nie wszystko – rola sprzętu
Nawet najlepsza technika zawiedzie, jeśli używasz niesprawnego lub źle dobranego sprzętu. Dlatego tak ważne jest, by pipety automatyczne były regularnie kalibrowane i serwisowane. Wtedy objętość ustawiona na liczniku odpowiada tej, którą faktycznie pobierasz.
Pamiętaj, że pipeta to tylko jeden z elementów całego procesu analitycznego. Każdy sprzęt laboratoryjny używany w badaniu musi być sprawny i czysty. Przykładowo, przed pipetowaniem próbek krwi często trzeba oddzielić osocze. Do tego niezbędna jest sprawna wirówka laboratoryjna, bo źle odwirowana próbka sprawi, że dalsze pomiary nie będą precyzyjne. Jakość całego wyposażenia bezpośrednio wpływa na wyniki.
Pipetowanie to czynność mechaniczna, ale jej skutki decydują o wiarygodności całego badania. Nawet najdroższe odczynniki i najbardziej zaawansowana aparatura nie uratują wyników, jeśli próbka od początku będzie miała złą objętość.
(tekst sponsorowany)
Napisz komentarz
Komentarze