- Wchodząc dziś do tej auli, mogliście zobaczyć plakat przedstawiający najważniejsze wydarzenia z historii naszej szkoły oraz sylwetki kolejnych dyrektorów. Ten plakat do złudzenia przypomina drogę. I myślę, że właśnie metafora drogi najlepiej oddaje historię naszego liceum - mówiła dyrektor Jolanta Szewczyk. - Każda droga ma swój początek. Początek społeczności Sobieskiego sięga 4 września 1945 roku, kiedy w tej szkole po raz pierwszy zabrzmiał dzwonek wzywający polskich uczniów do nauki. Droga to jednak nie tylko data, ale przede wszystkim ludzie, których spotykamy. Z nimi tworzymy historię swojego życia i historię szkoły. Czuję się trochę niezręcznie stojąc tutaj sama, bo moja historia dyrektorska trwa dopiero trzy lata. Wśród nas są jednak osoby, które tę szkołę prowadziły znacznie dłużej -można powiedzieć, że były pierwszymi damami Sobieskiego. Jak wyliczył mój serdeczny przyjaciel, dr Piotr Wróbel, kobiety w sumie kierowały naszą szkołą dłużej niż mężczyźni. I rzeczywiście - dwie panie, o których chcę wspomnieć, pełniły funkcję dyrektora razem przez ponad 40 lat. To panie dyrektor Irena Suska i Małgorzata Peremicka. Chciałabym w tym miejscu serdecznie im podziękować i zaprosić na scenę. Mam też przy sobie list od pana Jacka Pilawy, który niestety nie mógł dziś być obecny. To list wyjątkowy - odręcznie napisany, zostawiony na biurku w moim gabinecie. Nie odczytam go w całości, ale przytoczę jeden znamienny fragment, w którym autor wspomina swoje lata w oławskim ogólniaku, stwierdzając, że w jego działalności nauczycielskiej były to lata zdecydowanie najlepsze: Byłem wystarczająco dojrzały, aby wykorzystać to niepowtarzalne połączenie kompetencji i sprawności dobrze zarządzanej szkoły z jednej strony, a otwartości, oczekiwań i zdolności młodzieży z drugiej. Jestem wszystkim moim drogim koleżankom i kolegom z grona pedagogicznego głęboko wdzięczny za ten wspaniały czas.
- Niech panie dyrektor pozwolą, że ja również - w imieniu całej społeczności Sobieskiego - podziękuję za te lata i za wspaniałą kondycję szkoły, z której dziś korzystamy - kontynuowała Jolanta Szewczyk. - Panie wpisały się złotymi zgłoskami w jej historię. Droga, którą idziemy, to także postawy wobec innych ludzi. Można iść obok siebie obojętnie, można mijać się z wrogim spojrzeniem, ale można też iść razem - ramię w ramię. I wierzę, że właśnie taka wspólna droga, oparta na prawdziwym zainteresowaniu drugim człowiekiem, najlepiej oddaje to, czym dziś jest Sobieski. To wielka wspólnota. To byli i obecni nauczyciele, uczniowie, pracownicy szkoły, towarzyszące nam władze samorządowe, oświatowe i duchowe. To także absolwenci rozsiani daleko poza granicami Oławy, powiatu czy województwa. Łączy nas delikatna, ale mocna sieć relacji. I to właśnie sprawia, że nasza szkoła nadaje szczególny rys szlachetności wszystkim, którzy się z nią zetknęli. Im nas będzie więcej, tym lepiej. Dlatego życzę państwu i sobie, aby społeczność Sobieskiego wciąż się rozwijała i abyśmy wspólnie mogli cieszyć się kolejnymi wspaniałymi jubileuszami. A dziś - świętujmy 80 lat, z nadzieją, że następne osiemdziesięciolecie przyniesie równie piękne historie.
Napisz komentarz
Komentarze