Pierwszy wykład wygłosił Grzegorz Seredyński, kontynuując rozpoczęty kilka miesięcy temu temat dotyczący Oławskiego Bractwa Kurkowego. Zebrani dowiedzieli się, że ten związek strzelecki może poszczycić się jedną z najdłuższych tradycji wśród śląskich miast. Data założenia w 1548 roku jest co prawda tylko wzmiankowana, ale już w 1589 roku Bractwo uzyskało książęcy statut (modyfikowany dwukrotnie w następnych okresach) i na jego podstawie funkcjonowało aż do czasu wojen śląskich w drugiej połowie XVIII wieku. Było jedyną organizacją w Oławie, której działalność skupiała mieszkańców niezależnie od ich stanu, profesji czy urodzenia, i poprzez regularne, cotygodniowe ćwiczenia, a właściwie zawody strzeleckie, oraz uroczyste po nich spotkania, była kluczowym składnikiem życia społecznego całego miasta w przeciągu ponad dwustu lat.
Pośród ponad stu pięćdziesięciu królów kurkowych, zwycięzców tzw. zawodów królewskich organizowanych podczas Zielonych Świąt, Oława może poszczycić się jedyną królową, którą w 1700 roku została Jadwiga Elżbieta von Neuburg, małżonka królewicza Jakuba Sobieskiego. Działalność Bractwa w pierwszych dekadach XIX wieku odrodziła się już tylko w formie towarzystwa strzeleckiego, które działało do 1945 roku. Niestety okres funkcjonowania Bractwa w okresie habsburskim tj. w XVI-XVII wieku, mimo tak bogatej tradycji i długoletniej historii został zupełnie zapomniany i nigdy go nie opisano. Cykl wykładów Grzegorza Seredyńskiego jest pionierską próbą przywrócenia Oławie tej karty w miejskiej historii.
Następnie wystąpił Piotr Turek, z drugą częścią cyklu wykładów opowiadając o osobach związanych z przedwojenną Oławą, które trafiły do KL Auschwitz-Birkenau. Na początku krótko przypomniał historię obozu koncentracyjnego i zagłady, opowiedział o więźniach i ofiarach. Później przybliżył sylwetki dwóch osób urodzonych w Ohlau i zarejestrowanych w obozie jako jako Reichsdeutsche. Pierwszą z nich był Willy Friese, który przebywał w Auschwitz-Birkenau nieco ponad 3 miesiące, a następnie go zwolniono. To jedyna znana osoba związana z przedwojenną Oławą, o której wiadomo, że przeżyła pobyt w obozie. Drugim więźniem był Hermann Reimann, z zawodu fryzjer. Zmarł on po ponad 2 miesiącach przebywania w obozie, a jako oficjalną przyczynę zgonu podano tyfus plamisty. Do dzisiaj zachowało się zdjęcie Hermann Reimann wykonane podczas rejestracji go jako więźnia. Piotr Turek dokładnie omówił znane dokumenty dotyczące ww. osób. Powiedział, jak je interpretować i na co zwrócić uwagę, zaznaczył też m.in., że nie można przyjmować za pewnik informacji o przyczynie zgonu Reimanna.
Jako ostatni wystąpił Lesław Mazur i po raz kolejny wrócił do omawiania osiedla Bolesława Chrobrego w Oławie. Bogata kolekcja zdjęć archiwalnych w większości wykonanych przez niego była ciekawym tłem opowieści o tej części miasta. Lesław Mazur zwracał uwagę na wiele szczegółów, na pierwszy rzut oka niedostrzegalnych podczas przeglądania starych fotografii. Po jego wystąpieniu, zebrani miłośnicy lokalnej historii, jak zwykle gorąco dyskutowali o omawianym terenie.
Na kolejne spotkanie zapraszamy wyjątkowo w drugi piątek miesiąca, czyli 8 maja o godzinie 17.00.
Napisz komentarz
Komentarze