Z Oławy do Belwederu i Wilanowa

Witam serdecznie Pana Zygmunta. Z ogromnym sentymentem i dreszczykiem miłych emocji przeczytałem Pana wspomnienia. Powiem Panu więcej - byliśmy za czasów mojego dzieciństwa bardzo bliskimi sąsiadami z przeciwnych stron ulicy. Znałem Pańskich Rodziców z Panem zaś nie łączyły nas żadne relacje ze względu na mój znacznie młodszy wiek (kojarzę, że był Pan mniej więcej rówieśnikiem Gabrysi a ja jestem o rok młodszy od "Żuńki" - wie Pan o kim mówię...ona chodziła do tej samej klasy co mój o rok starszy brat). Wydaje mi się, że pamiętam Pana przyjazdy na przepustkę z wojska do domu...Oczywiście okres Pana nieobecności wiąże się z wyprowadzką z Oławy. Ja też w wieku 19 lat wyemigrowałem z tej "Naszej Małej Ojczyzny" i dom po moich rodzicach "opanowała" moja siostra (rówieśnica Waldka). Profesorowie: Palider, Sajkiewicz, Krasuska, Żarowska to też dla mnie obszar szkolnych wspomnień. Ścieżka wiodąca nad Odre i do "starej śluzy" (gdzie w pokrzywach miałem ukryty kij leszczynowy uzbrojony w żyłkę ze zmywaka, spławik ze stosiny gęsiego pióra i ukradziony ojcu haczyk) wzdłuż ogrodzenia Państwa posesji, należy do utrwalonych na zawsze miłych obrazów, których nie da się wymazać z pamięci. Oławę odwiedzam na ogół 1 listopada (grób rodziców i rodziny). Nie podaję swoich danych bezpośrednio bo nie wiem czy ma Pan życzenie nawiązywać bliższy kontakt. Jeśli ma Pan takie nastawienie proszę o komentarz na tym portalu. - Pozdrawiam - Tadeusz.

A tak ładnie się zaczęło. Przyjacielu = wplnych chwlah naisz o koleżankach i kolegach!!! Oława tp ciekawe miasto i bardzo ciekawi ludzie!!! Pozdrowienia z Jeleniej Góry